De waarheid over het beschermen van IR-levendraden tegen water en stof (IP55)
Het maken van een tafelverwarmer die voldoet aan de IP55-norm is niet zo eenvoudig als er gewoon een waterdichte afdekking omheen te plakken. Het echte probleem zit juist op de plek waar de leidingen worden aangesloten op de verwarmingselementen.
Bij die goedkope, massaproductie-verwarmers gaat alles mis op deze plek. De hitte trekt terug langs de leidingen, waardoor de isolatie langzaam beschadigt raakt tot deze uiteindelijk breekt. Hierdoor ontstaat er een kortsluiting.
Waarom de gebruikelijke oplossingen niet werken
De meeste verwarmers maken gebruik van eenvoudige rubberen doppen. Ze kunnen inderdaad wat water tegenhouden, maar ze kunnen de constante hitte- en koelscyclus niet aan.
Stel je de leidingen voor als een soort warmtetransmitter. Als de afsluiting niet bestand is tegen hoge temperaturen, zal deze krimpen en broos worden. Zodra er een opening ontstaat, kan vocht naar binnen dringen. Samen met beschadigde isolatie leidt dit tot gevaarlijke storingen.
Hoe wij het oplossen
Wij doen het op een andere manier. In plaats van de leidingen alleen maar vast te plakken, gebruiken we een meervoudige proces. We combineren hoogtemperatuursiliconen met sterke compressiedoppen. Hierdoor ontstaat een fysieke barrière die bestand is tegen temperaturen tot 200°C. Het siliconen vult alle kleine openingen op, zodat er geen ruimte meer is voor vocht.
Enkele punten om in gedachten te houden
Er is wel een trade-off: deze afsluiting maakt de leidingen stijf. Probeer ze dus niet scherp te buigen. Anders kan de afsluiting beschadigen. Geef de leidingen eerder een grote bocht wanneer je ze aansluit.
En hier is nog een tip: controlereer de kabelmantels. Een IP55-verwarmer heeft weinig zin als je standaard PVC-kabels gebruikt, want deze smelten zodra ze in contact komen met de terminale verbindingen. Gebruik liever kabels met PTFE- of siliconenmantels. Die kunnen de hitte echt aan.