Waarom we onze badkamerverwarmingselementen ‘door de martelkamer’ laten gaan
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronica. Er is veel stoom, er spatten druppels water rond, en de temperatuur schommelt zodanig dat zelfs een thermometer duizelig wordt van al die schokken.
Wij bouwen onze vervangende infraroodelementen volgens de IP65-standaarden. Maar hier komt het punt: een certificaat op papier zorgt er niet echt voor dat de badkamer van de klant droog blijft. Daarom vertrouwen we niet alleen op deze specificaties. We onderwerpen elke groep producten aan tests onder vochtige en hoge temperaturen. Met andere woorden: we proberen ze kapot te maken nog voordat ze het magazijn verlaten.
De strijd tegen vocht
Als je met hoge spanningen te maken hebt in een ruimte waar veel stoom is, dan is vocht de vijand. Het is sluw: waterdamp vindt op den duur zijn weg door de kleinste openingen in de afsluitingen.
Als dit vocht de interne elektroden of de kwartsafdichting bereikt, kan dat leiden tot lekkages. Bij een lamp met veel vermogen betekent dit meestal dat de lamp veel eerder kapotgaat. In het ergste geval ontstaat er zelfs een kortsluiting.
We simuleren jarenlang gebruik door de lampen bloot te stellen aan extreme hitte en vochtigheid. Het gaat om een soort stresstest. We willen dat de zwaktepunten in de afsluitingen en materiaalsoorten al in ons laboratorium naar voren komen, en niet pas in de badkamer van de klant.
Hitte, stoom en ‘creep’
Kwartsglas kan goed tegen hitte, maar het heeft er niet van gehouden om onder druk te staan. Stel je voor dat een lamp van extreem koud naar meer dan 500°C wordt gebracht, terwijl hij omringd is door veel stoom. Dat veroorzaakt enorm veel interne spanningen.
Onze tests zorgen er voor dat de afsluiting tussen de lamp en de behuizing niet breekt onder deze druk.
We letten ook op zoiets als ‘creep’. Dit is de langzame, irritante vervorming van afdichtingen en lijmsoorten. Als een afdichting zich begint te vervormen, is het IP65-certificaat niet meer van toepassing. Simpel gezegd.
Het vinden van het optimale evenwicht
Hier ligt het moeilijke punt: goede afsluitingen zijn handig om water buiten te houden, maar ze zijn slecht voor het loslaten van warmte.
Een volledig afgesloten IP65-apparaat wordt in werkelijkheid warmer dan een lamp die in open lucht staat. Dat betekent dat de koelingsstructuur van het apparaat perfect moet werken. Als de behuizing de warmte niet snel genoeg kan afvoeren, worden de interne bedradingen broos en breken ze – ongeacht hoe goed de afsluiting is.
We besteden veel tijd aan het testen van dit evenwicht. We willen zeker weten dat de lamp beschermd blijft, zonder dat deze van binnenuit kapotgaat.